Merhabalar herkese,

Daha önce hiç deneyimlemediğimiz, nasıldır bilmediğimiz yeni bir döneme girdik biz, İpeğin kaydını bir buçuk yıldan sonra kreşten aldık.

Bu kararı içimde vereli aslına bakarsanız bir hayli zaman oldu, ama bir şekilde erteleniyordu. Hatta yine bir artık canıma tak etti döneminde, 3 haftalık bir ayrılık süreci de var, fakat hep sonrasında nasıl olduysa geri döndü.

Fakat geçtiğimiz hafta yaşadığımız, aralıksız ve ağız dolusu kusma hali, ve takip eden ishali beni artık son raddeye getirdi. Okulda salgın varmış. Hemen her çocuk kusuyormuş. Ne olursa olsun ( kendi işime ara vermek söz konusu bile olsa) alıyoruz dedim.

İpek 2 yaşından bu yana kreşe gidiyor. (Şuanda 3buçuk yaşında). 2 yaş öncesinde evdeydi hep, önce benimle, sonra da babaannesiyle. 2 yaşını doldurduktan sonra da artık kreşe vermemizin herhangi bir sakıncası olmadığını düşündüm Hem daha küçükleri bile gidiyordu ne olacaktı ki.. (Kesinlikle yanlış düşünmüşüm, bu konuda kendimi çok suçlu ve bencil buluyorum.. Başka bir yol bulunabilirdi/ bulabilirdim…)

Sonrası tahmin edersiniz, gelsin bronşiolit, otit, gitsin orta kulak iltihabı..

Çevreden gelen telkinlerse şu yönde oldu, ”Bu seneyi atlatsın, seneye bağışıklık sistemi güçlenecek, artık hasta olmayacak” Bu sene geçtiğimiz seneyi solda sıfır bırakacak, bizi her hafta muhakkak hastaneye koşturacak kadar çok otit ve mikrobik enfeksiyon yaşadı, dolayısıyla da sayısını hatırlayamadığım kadar antibiyotik kullandı bu yaşta çocuk.

Daha doktorun kapısından girer girmez, nesi var diye sormadan kreşe mi gidiyor sorusunu alıyorduk biz. Ve tabii mümkünse gitmesin, evde dinlensin.. Dinleniyor, yolluyoruz sanki onca ilaç, onca dinlenme hiç işe yaramıyor, biz kendimizi yine doktorda bu sefer ”Ne olur söyleyin niçin geçmiyor” derken buluyoruz. Alerjik bir durumun olmadığını, kesinlikle sebebinin mikrobik olduğunu yaşadıkça/deneyimledikçe öğreniyoruz. Çünkü ne zaman kreşe ara verip, evde dinlenmeye alıyoruz bir anda öksürük duruyor, uykusunda normal nefes alan sağlıklı bir çocuk oluveriyor.

Çok geç kaldık, biliyorum.. Bu kararı çok önceleri vermem gerekiyordu. Onu bu kadar yormamam..

Fakat buraya kadarmış tekrar nasıl ve ne zaman kreşe başlar, bir daha başlar mı bilmiyorum. Öyle beylik cümleler kurmak, büyük konuşmamak gerektiğini öğrendim de artık..

Şimdi ne mi yapıyoruz, bir bakıcı bulduk, ve sabahları  evine getiriyorum İpeği. Şimdilik o da ben de şaşkınız. Düzenimiz bir anda bambaşka bir hale geldi. Fakat en azından artık o sıklıkla hasta olmayacağına inanıyorum, ve daha temiz/ daha hijyenik/ daha mikropsuz bir ortamda olacağı için mutluyum.

Şu noktada da bir açıklık getireyim, biliyorum ki her kreş böyle değil, her kreşe giden çocuk da elbette. Fakat bizim yaşadığımız çevrede sadece tek bir kreş seçeneği var. Farklı bir yer olsa belkide orayı denerdik. Belkide denemezdik bilmiyorum. Tek bildiğim şuan kreş lafını duymak istemediğim..

Her gün soruyor, öğretmenlerini arkadaşlarını özlediğini söylüyor, ve niçin okula gitmediğini öğrenmek istiyor İpek. Yalan söylemeden, ve doğruyu incitmeden söylemenin yollarını arıyorum.

İyi olsun istiyorum..

İyi ol kızım..

23 May’17 / Çayırhan/ İpek 42 aylık

 

11 thoughts on “İpekli Hayat I Kreş’ten sonra…

  1. sizi o kadar iyi anlıyorım ki annem rahatsız bakamıyor babaanne il dışında ve ben çalışmak zorundayım (gerçekten zorunda idim keyfi olsa çıkardım işten) kızım tam yaşını doldurdu ve kreşe verdim 1 yaşında yanı kreşte kendi yaş grubunda kimse yoktu kreş sahibinin ve bir başka çalışanını aynı yaşta çocuğu olduğunu ve 3 üne 1 bayanın bakabileceğini söyldi ayrı bir odada kabul ettim ve başladım 1 yaşına kadar 1 kez bile hasta olmamış kızım ilk hafta bronşiolit adını ilk kez o zaman duydum 2 hafta sonra tekrar bronşiolit 1.ayın sonunda bronşit oldu 2 hafta geçmeyen ateşler havalar antibiyotikler ilaçlar aynı şey bize bsöylendi ilk yıl olur iyi de 3 çocuk var hepi topu iyileşti tikrar verdik ilk hafta daha kusma ateş ishal yine aldık tekrar başladı ve yine bronşit daha 3. ayında bıraktım kreşi ve bir bakıcı buldum komşum tanıdığım güvendiğim biri bende evine götürdüm 2,5 yaşına kadar ne kadar doğru bir karar verdiğimi yazınızı okuyunca daha iyi anlıyorum 2,5 yaşında da kardeşi doğdu ve 2 yıl ara verdim işe şimdi ikisini da aynı kişi ama kendi evimde bakıyor.içim rahat çok şükür.Rabbim karşımıza iyi insanler çıkartsın Allah tan başka sığınacak kimse yok Mevla korusun evlatlarımızı inşallah 🙂 Eminim herşey yoluna girecektir ve kreşten daha iyi olacaktır.Ben İnanıyorum.

  2. Tam da 3,5 yaşında başlasa mı acaba soruları kafamdayken bu yazı çok manidar oldu, umarım İpek için de sizin için de en iyisi olur

  3. Her çocuğun farklı rutinleri ve farklı bünyesi var. Kimi uykuyu sever, kimi yemeyi. Söylenenlerin bir kısmını yaşadım. Evet ilk sene 15 günde 1 hastayken, bu sene daha iyi şükür ama İpek bu sene çok sık hastaysa ki daha küçük illa ki kreşe gitmesi gerekiyor diyemeyiz bence. 5 yaşında yine denersin olmadı ana sınıfı ile başlar. Sakın suçluluk hissetme Zeynep, siz kendinizce doğru olanı yapmaya çalışmışsınız. Bunda da vardır bir hayır. Geç göndersen belki acaba erken gönderse miydim diyecektin. Denedin olmadı. Demek ki biraz daha zamanı var;) Hep iyi olun! Kocaman öptüm:)

  4. O zamanlar doğrusunun bu olduğunu düşünüyordun ve böyle bir yol seçtiniz. Kendini üzme.
    Yeni döneminiz hayırlı olsun sizlere. İpek’ciğini gözlerinden öpüyorum.

  5. Çok geçmiş olsun Zeynep, sizin için her şey daha iyi olur inşallah.. Yalnız bizim İpek’ in de kreşini değiştirmeyi düşündüğümüz şu sıralar bu yazı içimi acıtmadı değil 🙁

  6. İçim burkuldu okurken.. önce hayır yapmayın başka kreş deneyin diye okurken altta Çayırhanı gördüm, azçok biliyorum orayı, fazla alternatif olmadığını tahmin ediyorum. Sizin için hayırlısı olsun İpek böyle mutlu olsun hastalanmasın umarım.

  7. Annelik her daim yetersizlik hissi, her daim doğru mu yaptım’larla geçen ve yaşanarak tecrübe edilen bir durum ve inanın ki çocuğa göre de(iki kardeş için bile) çok değişken gerçekten. Önemli olan kendi durumunuza ve yaşadıklarınıza göre bir tercih yapmak, kendiniz için en doğru kararı yine ailenizin annesi olarak siz verirsiniz. İnanın evde kalsa bu kez de başka endişeleriniz olurdu, bir bakıcı çocuğa ne verebilir, sosyalleşme, dil vs.. kendinizi yargılamayın-üzmeyin, deneyim yaşanarak kazanılıyor ne yazık ki,sağlık herşeyden mühim, mutlu günler….

  8. üniversite yıllarımı hatırlıyorum..çocuk sağlığı dersimize giren hocamız demiştiki ‘3 yaşına gelene kadar, en kötü bakıcı en iyi kreşten iyidir’ …bende kızımı 3,5 yaşında kreşe verdim..şimdi 8 yaşında ve çok pişmanım.. keşke 5 yaşını bekleseydim..geç anladım hata yaptığımı..hepimizin çocuklarına sağlık ve mutluluk diliyorum..

  9. Üst üste tekrarlanan ve inatci otit te iyi bir kbb uzmanina muayene ettirin Ipegi.ayni senaroyu yasayip bir yilin 10 ayi antibiyotik kullandiktan sonra bunun mikrobik olmadigini
    cocukluk çağü reflusu sebebiyle yukari kacan asit in yaktigi yaralar oldugunu söyledi bir kbb prf.
    büst şeklinde gece- uyku terlemesi/ açlık ahiz kokusunda aseton kokusu / inatci otit varsa bu secenek gözlemlenmeli.kizimin dişleri mahvoldu.kitir kitir kiriliyor antibiyotik yuklemesinden.katki iceren / paketli ve raf ömru uzun gidalardan / kahvaltilik cocuk gevreklerinden ve taze portakal suyundan uzak durarak ve kabizligimizi cözerek kurtulduk …belki işinize yarar bu bilgi…

  10. Oncelikle gelmis gecmis olsun yavrunuza ben yarim donem verdim bu sene ozel diye yarim gun birde ama antibiyotiksiz bir gunumuz gecmemistir doktor doktor dolanmaktan bıktık cocugun psikolojiside bozuldu daima hasta daima doktorda ilac ates uykusuzluk en sonunda benimde tak ertigi yer dun gece acilde kan testinde dr un yuksek mitkarda mikrop var igne yaziyorum dedigi andir ignelerimizi oluyoruz resmen cocugu bu sene ellerimle hasta etmis gibi hissediyorum yetersiz anne sendromu bende de cok fazla aldik kresten ara verip dinlendircez ve kres anaokulu falan dendimi bana da geliyolar

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*
*
Website